सृष्टीची निर्मिती की प्रकटीकरण?

विष्णू पुराणातील ‘सिस्टम बूटिंग’ कोड

प्रस्तावना:

आधुनिक विज्ञान आजही एका मूलभूत प्रश्नाशी झुंज देत आहे — शून्यातून काहीतरी निर्माण कसे होऊ शकते? बिग बँग सिद्धांत विश्वाच्या विस्ताराचे गणित सांगतो, परंतु “पूर्वस्थिती” काय होती याचे स्पष्ट उत्तर देत नाही. भारतीय ज्ञानपरंपरा मात्र वेगळा दृष्टिकोन देते. येथे सृष्टी ‘निर्मिली’ गेली असे नाही; ती एका निश्चित तर्कशुद्ध क्रमाने प्रकट (Manifest) होते.

तांत्रिक भाषेत पाहिले, तर ही प्रक्रिया एखाद्या विशाल सिम्युलेशनच्या Booting Process सारखी दिसते.

---

१. अव्यक्त — The Backend Storage

विष्णू पुराणानुसार प्रलयकाळात सर्व काही अव्यक्त अवस्थेत असते.
अव्यक्त म्हणजे अस्तित्वाचा अभाव नव्हे; तर Unmanifested Data State.

जसा एखादा सॉफ्टवेअर कोड हार्ड डिस्कमध्ये सुप्त असतो आणि Execute होईपर्यंत दिसत नाही, तशीच संपूर्ण सृष्टी मूळ तत्त्वात (नारायण/ब्रह्म) संभाव्य स्वरूपात साठवलेली असते. म्हणजेच विश्व नष्ट होत नाही — ते फक्त Inactive Mode मध्ये जाते.

---

२. विष्णूचा प्रवेश — The Execution Command

शास्त्र सांगते की निर्मितीची वेळ आल्यावर विष्णू अव्यक्त प्रकृतीमध्ये प्रवेश करतात.

तांत्रिक अर्थाने पाहिले तर हे Execution Signal आहे.
विष्णू येथे देवता म्हणून नव्हे, तर प्रणाली सक्रिय करणारे Processing Principle म्हणून समजता येतात. सुप्त डेटा कार्यान्वित होण्यासाठी आवश्यक असलेली हीच ट्रिगर प्रक्रिया आहे.

---

३. महत्तत्व — The Loading Process

अव्यक्तातून सर्वप्रथम प्रकट होते महत्तत्व.

याला आधुनिक दृष्टिकोनातून Cosmic Intelligence किंवा System Kernel म्हणता येईल. जसा संगणक सुरू होताना सर्वात आधी Kernel मेमरीमध्ये लोड होतो आणि पुढील सर्व प्रक्रिया नियंत्रित करतो, तसेच महत्तत्व सृष्टीच्या संरचनेचे मूलभूत लॉजिक ठरवते.

---

४. अहंकार आणि पंचतन्मात्र — Creating the User Interface

सिस्टम सक्रिय झाल्यानंतर पुढील स्तर म्हणजे अहंकार (Identity Layer) आणि पंचतन्मात्र (Sensory Framework).

शब्द, स्पर्श, रूप, रस आणि गंध — ही पाच तत्त्वे म्हणजे अनुभवाची इंटरफेस प्रणाली.
हे सिम्युलेशनमधील Graphics Engine आणि Physics Rules लोड होण्यासारखे आहे. याच माध्यमातून चेतना विश्वाचा अनुभव घेते. म्हणजेच आपण केवळ शरीर नाही; आपण या प्रणालीतील User Perspective आहोत.

---

A. श्लोक संदर्भ — Technical Evidence

“अव्यक्तं कारणं यत्तदक्षरं नित्यमव्ययम्…”

अर्थ — जे अव्यक्त कारण आहे ते नित्य, अविनाशी आणि अक्षर आहे.

तांत्रिक भाषेत सांगायचे तर, हा विश्वाचा Source Code आहे. सिस्टिम कितीही वेळा Shutdown किंवा Reboot झाली तरी मूळ कोड नष्ट होत नाही; तो कायम अस्तित्वात राहतो.

---

निष्कर्ष

विष्णू पुराणातील सृष्टी प्रक्रिया Linear नसून Cyclical System Architecture दर्शवते. प्रत्येक कल्प म्हणजे एक Boot Cycle. जन्म आणि मृत्यू हे अंतिम घटना नसून — Data Loading आणि Data Clearing यांचे टप्पे आहेत.

जर हा दृष्टिकोन स्वीकारला, तर विश्व हे अपघाती निर्माण नसून एक संरचित, नियमबद्ध आणि पुनरावृत्तीक्षम प्रणाली ठरते.

---

पुढील भागात:
जर ही सृष्टी एक सिम्युलेशनसदृश प्रणाली असेल, तर तिच्यातील वेळेचे आयाम (Time Complexity) नेमके कसे कार्य करतात?

"जर हे विश्व एका ठराविक नियमावलीवर (Code) चालणारे प्रकटीकरण असेल, तर या कोडचा 'Creator' आणि 'User' एकच असू शकतात का? तुमचे मत कमेंटमध्ये मांडा."

"ही पोस्ट 'वैदिक सिम्युलेशन थिअरी' या मालिकेचा भाग आहे. या मालिकेतील सर्व १० शोधनिबंध क्रमाने वाचण्यासाठी येथे क्लिक करा: [वैदिक सिम्युलेशन थिअरी']"